بررسی دلایل اهمیت مدیریت کسب و کار آنلاین

[ad_1]

بسیاری از صاحبان کسب و کارها، با مفهوم مدیریت کسب و کار آنلاین آشنایی درستی ندارند. آنها فکر می‌کنند مدیریت کسب و کار آنلاین همان دستیاری مجازی است. هر چند این دو مفهوم تا حدودی یکسان هستند ولی تفاوت‌هایی نیز بین آن‌ها وجود دارد. زیرا برای هر دوی این فعالیت‌های مجازی حرفه‌ای، وظایف مشخصی تعریف شده است. که این تفاوت‌ها به کسب و کار مورد نظر بستگی دارد. ما در این مطلب سعی کرده‌ایم تا حدودی صاحبان کسب و کار را با این مفاهیم و تفاوت‌ها آشنا کنیم.

بسیاری از صاحبان کسب و کارها، با مفهوم مدیریت کسب و کار آنلاین آشنایی درستی ندارند. آنها فکر می‌کنند مدیریت کسب و کار آنلاین همان دستیاری مجازی است. هر چند این دو مفهوم تا حدودی یکسان هستند ولی تفاوت‌هایی نیز بین آن‌ها وجود دارد.

مفهوم، وظایف و اهمیت مدیریت کسب و کار آنلاین

به بیانی ساده، وظیفه مدیریت کسب و کار آنلاین معادل با مدیریت یک شرکت و وظیفه دستیاری مجازی معادل با یک دستیار اجرایی می‌باشد. پس در کسب وکار آنلاین، مدیریت کسب و کار آنلاین و دستیار مجازی، مکمل یکدیگرند. معمولا وقتی یک کسب و کار تازه شروع به فعالیت می‌کند، مشتریان کمی دارد، از این رو از روش‌های بازاریابی ساده‌ای استفاده می‌کند و به بودجه‌ی محدودی برای بازاریابی دسترسی دارد. در چنین شرایطی استخدام فردی به عنوان دستیار مجازی برای این کسب و کار بسیار کارآمد خواهد بود. زیرا دستیار مجازی برنامه‌های روزانه‌ای در نظر می‌گیرد و به کمک این برنامه‌ به تقویت پایه‌های اصلی کسب و کار مورد نظر می‌پردازد. بنابراین می‌توان گفت برای رشد و توسعه کسب و کارهای نوپا، در نظر گرفتن دستیار مجازی کافی است.

حال کسب و کاری را درنظر بگیرید که تا حد زیادی پیشرفت کرده است. چنین کسب و کاری طبیعتا مشتریان زیادی دارد، درآمد نسبتا بالایی دارد و برنامه‌ها و پیشنهادات بسیاری برای مدیریت صحیح نیاز دارد. در چنین شرایطی صاحب کسب و کار با وظایف و فعالیت‌های بسیار متنوعی روبرو می‌شود.

در این حالت ممکن است کسب و کار شما با یکی از شرایط زیر روبرو باشد :

۱) سیستم کافی و لازم را برای دسترسی به کارایی بالا در اختیار ندارید، ولی نمی‌توانید زمانی برای رسیدگی به این موضوع اختصاص دهید.

۲) فعالیت‌های بسیاری در کسب و کار شما انجام می‌گیرد ولی شما از جزئیات آن‌ها اطلاعی ندارید.

۳) محول کردن کار به دستیاران مجازی، طراحان وب سایت، طراحان گرافیکی و چک کردن مداوم فعالیت‌های آن‌ها.

۴) نداشتن تخصص کافی شما و یا اعضای تیم برای داد و ستد آنلاین.

در صورتی که در این چنین موقعیت‌هایی قرار بگیرید، به عنوان مدیر یک کسب و کار آنلاین دستپاچه می‌شوید و ممکن است احساس یاس و ناامیدی سراغ شما بیاید. از سوی دیگر نیز به علت کمبود زمان، پیاده‌سازی پروژه‌هایی که درآمدزایی زیادی برای کسب و کار شما ایجاد می کنند، امکان پذیر نخواهد بود. در چنین زمانی است که مدیریت کسب و کار آنلاین، اهمیت می‌یابد.

مدیریت کسب و کار آنلاین بین صاحبان کسب و کار و اعضای تیم قرار می‌گیرد. مدیران کسب و کار آنلاین، تفکر استراتژیک دارند. بنابراین می‌توانند چشم‌انداز بلند مدتی برای کسب و کار شما تعریف کنند. گام بعدی این مدیران نیز تبیین برنامه‌ای قدم به قدم به منظور رسیدن به چشم‌انداز برای اعضای تیم کسب و کار شما خواهد بود. در ادامه وظایف مدیریت کسب و کار آنلاین را با هم می‌بینیم. آگاهی از این وظایف دید صحیحی را در اختیار صاحبان کسب و کار قرار می‌دهد.

۱) مدیریت پروژه: راه‌اندازی یک برنامه آنلاین و پرتال عضویت.

۲) مدیریت عملیاتی: اطمینان از کارکرد داد و ستد آنلاین کسب و کار و عملکرد صحیح بازاریابی آنلاین.

۳) مدیریت آمار: آماریابی دقیق در کسب و کار به منظور شناسایی خدمات پرطرفدار و ناموفق.

۴) مدیریت کارکنان: تعریف وظایف روزانه تعضای تیم کارکنان کسب و کار و رسیدگی به آن‌ها.

در شرایطی که این وظایف به مدیریت کسب و کار آنلاین محول شوند. شما به عنوان صاحب کسب و کار زمان خالی بیشتری در برنامه خود خواهید داشت. بنابراین می‌توانید از این زمان اضافی استفاده کنید و نمرکز خود را روی پیشرفت کسب و کارتان معطوف کنید. در نتیجه چشم انداز کسب و کارتان، محقق می‌شود و به هدفتان خواهید رسید.

باید بدانید که مدیریت بازاریابی آنلاین (Online Business Management) به اختصار OBM نیز نامیده می شود. و تعریف اصولی آن بدین شرح است: یک پشتیبانی مجازی حرفه‌ای، که کسب و کارهای آنلاین را مدیریت می کند. این مدیریت شامل مدیریت روزانه پروژه ها، فعالیت ها، اعضای تیم و آمارهاست.

جالب است بدانید که در صورتی که با نقش ها و وظایف مختلف در دنیای بازاریابی دیجیتال آشنا شوید، می توانید نیاز های کسب و کارتان را شناسایی کنید و در زمان مناسب افراد مورد نیاز را در تیم خود به کار بگیرید. از سوی دیگر نیز با داشتن تیمی که درک بالایی نسبت به استراتژی‌های بازاریابی و جزئیات کسب و کار درک بالایی دارد، شانس بسیار بالایی برای پیشرفت و موفقیت خواهید داشت.

 

 

 

[ad_2]

لینک منبع

Uber drivers aren't sweating Kalanick's departure

[ad_1]

"He stepped down? No way!"

I was on my fourth Uber ride of the afternoon, trying to gauge the temperature of the contractors who are the life's blood of the increasingly controversial startup.

Firas, who was taking me back to Mashable's mid-town Manhattan office had no idea that Uber CEO and founder Travis Kalanick was taking time away from the company to focus on becoming a better leader and deal with the death of his mother.

Like most of my other drivers, Firas (none of the drivers provided their last names) is under 30, has been driving an Uber for less than two years (most I spoke to had just a year under their belt) and is not exactly connected to the day-to-day machinations of the company that pays him.

Another driver, Temba, a 29-year-old native of Nepal, said he wasn't concerned about Uber's management issues, but did grant that, "Maybe it [affects] passenger who takes Uber on basis of name or good will."

Temba agreed with my other drivers and said there is no communication from Uber about the company.  "It's hard to believe whether the company exists or not," he offered as we creeped through East Side traffic. Though he does credit Uber with "changing the whole concept of getting a cab."

Temba is an avid Google News reader and he knew a lot about the company, though he initially said he thought Kalanick was leaving for vacation. However, Temba was soon ticking off Uber disaster talking points like a CNN talking head. 

• He's grieving for the death of his mother, giving her a proper goodbye.




• There's some investigation by former U.S. Attorney General Eric Holder.




• Even Kalanick was subject to investigation




• It was all about the females not being treated properly and not getting proper pay  

Temba clearly had the gist of it, but like other drivers I spoke to, these issues were but a distant rumble in the world of Uber's empire and its drivers.

For most of them, the focus is on the work, the good and bad of it. Each of them told me that business isn't as good as it was a year ago, but it had nothing to do with Uber executive departures and everything to do with too many drivers. 

Zhejun, who came to the U.S. from China, started driving a year ago, when he would quickly hop from one fare to another. Now, he told me as he turned onto 18th Street, the wait is 5-to-10 minutes in between each ride.

He has no idea who Kalanick is, but has an inkling of the shakeup. 

"I just know a lot of people, the high-class management, left Uber," he told me.

Zhejun added that the company has never sent out any kind of email or memo about what they're up to.

Uber appears to have maintained its distance from drivers from pretty much Day One. Firas, a Brooklyn native, didn't even have to take the Taxi and Limousine Commission (TLC) test to become a driver. Now they all do. 

One thing they all have in common, though, is that Uber had them watch a two-hour training video, one they could go through at their leisure on their home computer.

Zhejun, who is 25 and wants to go back to school to get his masters in economics, tried to describe its contents to me.

It's mostly the TLC rules, but a few things stuck out, like adhering to Vision Zero traffic rules, which require you drive no faster than 25 mph in the city, waiting for pedestrians before making a turn and "Sexual Travel."

I asked him to repeat the term and then explain what it means. "You can't deliver the prostitute. It's prohibited," he said. In other words, driving sex workers to sex jobs is a big no-no.

Drivers like Zhejun and Firas simply don't care about Kalanick and perhaps that's because, at least at a corporate level, Uber doesn't appear to pay much attention to its drivers. The drivers have the app, they follow the rules, everyone gets paid, and they're mostly happy or at least not unhappy.

All of them told me they preferred Uber over Lyft. Some, like my first driver Mohammed, who came to the U.S. two years ago (he didn't want to share where from) and has 10 cousins who are all Uber drivers, tries to serve multiple ride-sharing services. However, Mohammed still prefers Uber because "rich people use Lyft."

Firas sticks with Uber because he can't imagine having four phones in his car. 

He's also not sweating the Uber mess because ride-sharing is not his future. 

"Hopefully, I'll become a physical therapist and then I'll treat Uber drivers," he said.

One other attribute all the drivers shared was their willingness to talk. Perhaps it was their desire to get a good Uber rating — my drivers were all four and above — or maybe they were caught off guard by my questions.

Mohammed, though, revealed why he shared so freely. As I stepped out of the car, he looked back at me with a huge grin and said, "You work for Uber?" I wanted to explain again what I was doing, but I realized that would keep him from getting to his next fare.

[ad_2]

لینک منبع

Why Net Neutrality? Because cable companies will screw up the internet

[ad_1]

You can't really get that mad at the companies that provide internet service to Americans.

They're destined to screw up the internet. They were created decades ago to screw up the internet. 

Without the proper rules, few people outside of the company's own lobbyists and think tanks believe there's any chance that they don't screw up the internet. After all, these companies are obligated to do so by their shareholders. The internet doesn't exist apart from capitalism. 

That's why the ongoing net neutrality debate is so important. The internet is a a lot of things to a lot of people, but the one universal thing is that it's fair. Your bits are as good as my bits are as good as Google's bits. 

To keep it that way, we need rules. The U.S. government is well on its way to eliminating those rules and putting the responsibility of keeping the internet open entirely on the companies best-positioned to destroy it.

Don't get mad at the companies. Get ready. They're just doing what they're meant to do.

We've been here before. Monopolies have a long history in the U.S., particularly for basic utilities such as power. Because these companies exist without any serious competition and provide an essential service, they're tightly regulated by the government. 

Major internet providers didn't evolve all that differently from the early power companies. Most internet providers, especially the big ones, started out small—and focused on cable TV. They started as tiny local companies that were granted exclusivity over certain geographic areas to bring cable to new consumers. These local monopolies were permitted because it was (and is) very expensive to build the infrastructure that would bring TV and later internet to homes and businesses. 

Consumers are left with a perfect storm for internet manipulation. 

The government made a deal: Companies spend the money to build out these networks, and then get years and years of gently regulated but competitor-free business. 

It worked. Starting in the 1970s and accelerating into the 1980s, billions of dollars were poured into creating cable systems. That continued through the 1990s and early 2000s as companies built out their broadband internet networks. 

That money is an investment by companies who believed they would be free to operate those networks as they saw fit. After all, they took the risk of building them, so they should be able to reap the rewards. Maybe that's not entirely fair to consumers or internet companies, but that was the deal.

That deal changed....

Those companies are now understandably upset because a couple years ago the U.S. government's primary media regulator put in place strict rules about how companies could handle the networks they spent money to build. It was, in their eyes, an unfair change to the bargain that had been struck. In response, they threatened to stop investing. If they couldn't be sure of future profits, then they would stop building out their networks.

Seems like a reasonable business move, though not one that these companies seem to have lived up to. There's no real signs of slowing investment—because being an internet provider is still really profitable. Time Warner Cable, for example, has generated an insane 97 percent profit margin for its internet service—meaning they charge far more from customers than it costs to operate their service.

Too much profit? Too bad. That's the tradeoff. Conservative industry advocates point to just how long it takes for cable companies to recoup their investments from building networks. Other companies like Google have learned just how costly it can be to build out a network. Internet providers have to squeeze every last penny out of those networks. Starting to play favorites and charging internet companies for access to consumers is a great way to do that.

There's no way you have this many options for internet-streamed live TV without net neutrality. 

Consumers are left with a system in which their internet providers have no competition and are eager to recoup their investments—a perfect storm for internet manipulation. These companies have been built on the notion that they will be able to own this network and milk profits from it. Asking them nicely not to is unfair to everyone involved.

That's why open internet advocates pushed for the strong net neutrality rules put in place under the Barack Obama administration. It's also why those same advocates are predicting doom if the FCC of the Donald Trump administration succeeds in undoing that work. 

Could those fears be overblown? Yes, if you believe the internet providers and their advocates. They argue the internet grew and flourished as an open and free place without the need for net neutrality regulation. The current rules are "a solution that won't work to a problem that doesn't exist," according to current FCC Chairman Ajit Pai, who is leading the charge to undo those rules and remove the regulator entirely from overseeing internet companies. 

It's a fair question to ask—why, if these companies are so predestined to manipulating the internet—haven't they?

The answer is twofold: They have, and there's far more incentive now to start using a heavy hand. 

On the first part, there's a reasonably long list of examples of companies manipulating their networks to block or throttle certain services or websites they don't like. 

On the second, the internet isn't just a bunch of ugly websites anymore. Many of the most valuable and powerful companies are based on the internet; people are spending more time on the internet consuming high-end content like music, TV, and movies. 

This has led to an explosion of innovation not just from companies like Netflix that are changing what it means to be a content company, but also from companies that are packaging content in a different way. There's no way you have this many options for internet-streamed live TV without net neutrality. 

"The financial incentives to bend the rules are too great. Without Net Neutrality, there wouldn't be overt blocking, but a million and one tricks and tactics that have the end result of making both consumers and app companies pay more," said Tim Wu, a professor law at the University of Columbia and the person who coined the term "net neutrality."

We know this because we have literally seen it before. TV used to be entirely controlled by these companies. The result was few options for consumers and massive profits for the cable companies. They controlled everything that came down their pipe, and companies had to pay a hefty fee to get through there. 

Now imagine the exact same thing was done to the entire internet. That's what has open internet advocates up at night. 

But don't expect some sudden shift. No company is going to block Netflix or start charging Facebook big bucks to reach people. Instead, it will be a slow and insidious creep—which we're already seeing in mobile internet access. 

"You might also see 'Microsoft-style' neutrality (circa 1990s), where an ostensibly open platform always somehow worked best for Microsoft's products. That's how we got stuck with office for an entire generation," Wu added.

Is there any hope? Lawrence Lessig, a law professor at Harvard University and noted net neutrality advocate, when asked over email whether people should have any faith in internet providers to keep net neutrality, passed along this link: The story of the Girl and the Snake. 

It's an old fable about remembering the true nature of things even as they try to convince you otherwise. In this story, a girl is convinced by a snake to rescue it with a promise that it won't bite. 

"You knew what I was when you picked me up," the snake says after having bitten the girl. 

We know what internet providers are. We should know better. And we're about to get bitten.

 

[ad_2]

لینک منبع

Fox News dropped its 'Fair and Balanced' slogan a year ago and no one noticed

[ad_1]

Even at Fox News, the times, they are a-changing

Image: JUSTIN LANE/EPA/REX/Shutterstock

By Marcus Gilmer2017-06-14 21:25:31 UTC

While we've spent the last year being distracted by a continuous, raging dumpster fire of awful news, Fox News quietly moved away from its iconic "Fair and Balanced" slogan and no one really noticed. 

New York magazine reporter and former Roger Ailes nemesis Gabriel Sherman reported on the change on Wednesday but notes the decision was actually made last year, not long after Ailes was forced out of his role as CEO and chairman of the network over mounting sexual harassment allegations. 

Confirming the move as an attempt to distance the network from the now-deceased Ailes, one exec told Sherman the "Fair and Balanced" slogan, coined by Ailes and used since the network's 1996 launch, was "too closely associated with Roger."

The slogan has been synonymous with the conservative news channel since its inception, even as critics have used the phrase ironically thanks to personalities (like Sean Hannity) and shows (like Fox & Friends) that hardly follow that rule. 

An insider close to the matter told Mashable that while the slogan was no longer being used for on-air promotions and other external marketing, the phrase is still something of an editorial mantra—host Bret Baier still closes his show with it. 

According to Sherman, the network will be pushing another slogan — “Most Watched. Most Trusted" — from now on. 

It's also worth noting that this isn't the only slogan that Fox has moved on from, indicating that the changes were part of a larger overhaul in the post-Ailes era. 

Fox News also stopped using We Report, You Decide in marketing material almost a year ago.

— Joe Flint (@JBFlint) June 14, 2017

So while the move isn't breaking news, that didn't keep those critical of the network from weighing in. 

Fox News is dropping their "Fair and Balanced" slogan. Are they going to change it to "Alternative Facts?"

— Janice Hough (@leftcoastbabe) June 14, 2017

New slogan.. "Fox News - We have the best words"

— Joe Burke (@joker5339) June 14, 2017

If you still need help with your branding, Fox, we think "Fox News: We're just sayin'" could work, too. 

Additional reporting by Maggie Sullivan

[ad_2]

لینک منبع

No, it's not time to starting taking Uber again

[ad_1]

I hailed my last Uber ride in November 2014. That was the month the company took what we would now think of as a Trump-like turn, with a bizarrely self-sabotaging threat by one of its top executives to spend $1 million investigating the private life of a female journalist who'd raised questions about the company. 

"Nobody would know it was us," new senior VP Emil Michael said at an on-the-record dinner with journalists in Manhattan. When CEO Travis Kalanick declined to even reprimand Michael, I wrote a widely-shared story about reluctantly deleting the profoundly useful Uber app, and another about my first day of using its then-obscure rival Lyft. 

Fast forward two-and-a-half years, and a lot of water has suddenly rushed under the bridge. Uber finally parted ways with Michael on Monday; it took an investigation by former U.S. Attorney General Eric Holder to oust him. On Tuesday, Kalanick took a leave of absence, supposedly to reflect on his failings and to work on "Kalanick 2.0." The company didn't release Holder's damning report in full, but it did post a list of his recommendations that the board has vowed to adopt. 

So the original purpose of my boycott, to punish Michael and Kalanick for their Nixonian attack on a free press, is pretty much null and void at this stage. Is it time to give the company a second chance? Should I stick the Uber app, with its strange new backwards-C logo, back on my phone? 

I'm likely not the only one pondering that question right now. More than 200,000 users deleted Uber in anger back in February, after the company appeared to take financial advantage of a taxi strike at JFK during the anti-Trump travel ban protests. 

The pressure worked, at least in the sense that Kalanick withdrew from Trump's advisory council. But having deleted Uber and switched to Lyft, many of those users discovered what I discovered: Lyft is a more-than-adequate replacement. (New Yorkers have another splendid ride-sharing app alternative, Juno.) 

And yet ... I won't lie, there have been times I missed Uber. As abhorrent as the company is, it does have a significantly larger reach. Lyft is available in 300 cities, all of them in the U.S.; Uber drivers can be found in 600 cities in 81 countries and counting. 

There are fewer Lyft drivers overall—when it takes a Lyft guy 15 minutes to reach my East Bay Area home, and I'm running late for a flight, I'm often insanely curious about whether the same would be true on Uber.

(The closest I came to reinstalling Uber was while standing in the rain outside a North London Tube station one night, with not a black cab in sight. Lyft doesn't operate in London. In the end a friend called one from his app for me; that breach of the spirit of the boycott left me feeling dirty for days afterwards.)

I would love it if Uber became a service I could use with a clean conscience. For one thing, "uber" has pretty much become the default verb for ordering a car from an app, even among the extremely woke residents of the Bay Area. "Oh, did you uber over here?" a friend will ask. "Lyft," I'll correct them, sounding like the worst kind of nit-picking hipster.

And hey, it isn't like Lyft has entirely clean hands. 

And hey, it isn't like Lyft has entirely clean hands. Like Uber, it has cut driver pay in a race for profits. Trump supporter Peter Thiel is a major investor (then again, if you boycotted every Silicon Valley company for which that was true, you'd have to quit Facebook). 

Lyft does give its drivers a slightly higher cut of each ride—they earn $17.50 an hour on average compared to $15.68 an hour with Uber, according to a survey released in January. That's not nothing. Lyft also asks users to drop an extra tip, on top of the one that's built in, on a screen with their face that gives you pink balloons if you cough up. 

It's a heartstring-tugging device—isn't the point of ride-sharing apps that the user doesn't have to think about money?—that I have learned to love. 

But Lyft also had to be sued by the state of California before it would stop simply firing drivers at will. The company had to pay $12 million in that settlement. And of course you could argue that both companies are helping to destroy millions of safe jobs (with benefits, something even Lyft drivers can only dream about) in the taxi industry. 

Bottom line: in the ride-sharing business, no one's hands are clean. 

Using that argument to justify returning to Uber, however, would be the worst kind of whataboutism—Trump and Putin's favorite propaganda tactic. Saying "they're both bad, so who cares" is almost as inaccurate when you're talking ride-sharing companies as when it is applied to presidential candidates. 

Uber still has a serious problem embedded deep in its macho, self-destructive, take-no-prisoners culture; every time we get a peek behind the curtain at the company's inner workings, it's like Wolf of Wall Street in there.

It's like Wolf of Wall Street in there

That much was abundantly clear Tuesday when board member David Bonderman made a casually sexist joke at the precise moment it had the worst possible impact: during an all-hands company meeting as Arianna Huffington was talking about the need to get more than one woman on the board. 

Bonderman promptly resigned his post, but one wonders what would have happened had audio of the all-hands not leaked. The fact that he even thought he'd find a receptive audience for the joke suggests sexism is a root-and-branch problem at Uber.

If you find yourself on the App Store with your thumb hovering over the download button, remember this: the company has lost multiple executives since employees started coming forward with accusations sexual harassment. Remember that Uber still faces multiple lawsuits in multiple cities that it could have been avoided simply by playing nice. Remember it has claimed the right—even on occasion boasted about its ability—to peek into your riding behavior.

It doesn't stop there. One executive has been accused of obtaining the medical records of a woman who was sexually assaulted in an Uber. Another was fired because he neglected to disclose harassment charges against him in his previous role at Google. 

There are many more: all male, all departing under mysterious circumstances. With or without Kalanick, it's hard to avoid the impression that Uber has become a safe space for abhorrent behavior. Kalanick's leave of absence won't fix that. As Lyft executive Gina Ma told the Guardian earlier this year, "culture is something you can't reverse engineer."

So no, I will not be ending my Uber boycott. I'm sticking with Lyft, and I recommend that you do the same. The company is going to have to spend a significant amount of time—perhaps years, perhaps forever—parked on the naughty step. 

[ad_2]

لینک منبع

اقتصاد کدام کشورها با فناوری گره خورد

[ad_1]

فناوری آرام و بی صدا زندگی انسان را تصرف کرده است. این نفوذ آرام سبب شده اقتصاد و صنایع در تمام نقاط جهان به نوآوری وابسته شوند.
 
به گزارش فاوانیوز به نقل از مهر، با توجه به نفوذ فناوری در سراسر دنیا و صنایع مختلف، بخش عمده اشتغال و رشد اقتصادی به این عرصه وابسته شده است. به همین دلیل بسیاری از کشورها نیز سرمایه گذاری های زیادی در بخش فناوری خود انجام داده اند تا در آینده بتوانند علاوه بر پیشتازی در این حوزه، از درآمدهای سرشار اقتصادی نیز بهره ببرند.
این در حالی است که ایران نیز طی سال های اخیر قصد دارد با تکیه بر فناوری های نوین و کمک به استارت آپ به رشد بیشتری در زمینه علمی و اقتصادی دست یابد. به نوشته فاینشنال تایمز ظهور استارت آپ های کوچک و بزرگ در ایران نشان می دهد کشور در مسیر درستی گام بر می دارد. درحالی که تحلیلگران مختلف فضای رشد فناوری و استارت آپ در ایران را بسیار مناسب می دانند، اما چالش هایی نیز وجود دارد. کامران الهیان یکی از سرمایه گذاران ایرانی در سیلیکون ولی می گوید: «هر کشوری با اتکای زیاد روی نفت و گاز اشتباه بزرگی مرتکب می شود. اگر ایران در مسیر اقتصاد مبتنی بر دانش و نوآوری حرکت کند، می توان میلیون ها فرصت شغلی ایجاد کرد.»
از سوی دیگر ایران نخستین کشوری نیست که سعی دارد صنعت فناوری را در کشور پرورش دهد. طی سال های اخیر کشورهای متعددی این مسیر را طی کرده اند. به عنوان مثال کره جنوبی و سنگاپور در ابتدای قرن بیستم دچار چالش های متعدد اقتصادی بودند اما با تکیه بر تحقیق و توسعه توانستند به رشد و درآمدهای کلان دست یابند. بنابراین می توان نوآوری را رمز رشد اقتصادی در قرن بیست و یکم دانست. درهمین راستا بر آن شدیم تا در گزارش پیش رو نگاهی به تجربیات کشورهای دیگر در این زمینه بیندازیم.
فناوری، بزرگترین صنعت اشتغال زا در هند
هند در مدت زمانی کوتاه رشد اقتصادی قابل توجهی کرد. بخش اعظم این رشد اقتصادی را نیز مرهون گسترش تحقیق و توسعه و در کل صنعت فناوری خود بود. این بخش در سال ۱۹۹۸ میلادی ۱.۲ تولید ناخالص ملی را به خود اختصاص داده بود و حجم آن از تولید ناخالص ملی در ۲۰۱۲ میلادی به ۷.۵ درصد رسید. همچنین درآمدزایی این بخش در سال ۲۰۱۵ میلادی به ۱۴۷ میلیارد دلار رسید که از این مقدار ۹۹ میلیارد دلار به صادرات محصولات و ۴۸ میلیارد دلار دیگر به درآمد داخلی تعلق داشت.
همچنین این صنعت یکی از بزرگترین تولید کنندگان شغل در هند به حساب می آید. به طوریکه در سال ۲۰۱۲ میلادی ۲۳۰ هزار شغل ایجاد کرد. تعداد افراد شاغل به طور مستقیم در این صنعت ۲.۸ میلیون نفر و به طور غیر مستقیم ۸.۹ میلیون نفر بود.
طبق آمار NASSCOM سهم کل فناوری از صادرات هند از ۴ درصد در سال ۱۹۹۸ میلادی به ۲۵ درصد در ۲۰۱۲ میلادی رسید.

صنعت فناوری یکی از بزرگترین تولید کننده های شغل در هند به حساب می آید. به طوریکه در سال ۲۰۱۲ میلادی ۲۳۰ هزار شغل ایجاد کرد.

در همین راستا و برای گسترش صنعت فناوری و نوآوری «نارندا مودی» نخست وزیر کنونی این کشور پروژه ای به نام «هند دیجیتال» را آغاز کرده تا موقعیت صنعت فناوری اطلاعات این کشور را در داخل و خارج تثبیت کند. با توجه به این امر هم اکنون تعداد استارت آپ های جدید هند هر سال در حال افزایش است و پیش بینی می شود تا ۲۰۲۰ میلادی به ۲۱۰۰ واحد در این کشور برسد.
طبق آمار بانک جهانی بودجه تحقیق و توسعه هند در سال ۲۰۱۵ میلادی ۶۶.۵ میلیارد دلار بوده است که البته این رقم فقط ۰.۸۵ درصد از تولید ناخالص داخلی این کشور به شمار می رود.
آمریکا و اقتصاد مبتنی بر فناوری
مرکز فناوری در آمریکا «سیلیکون ولی» است. این شهر که محل فعالیت شرکت هایی مانند اپل، فیس بوک و گوگل است، بر اقتصاد این کشور تاثیر زیادی داشته است.
طبق گزارش ۲۰۱۵ موسسه CompTIA صنعت فناوری آمریکا نقش اساسی در گردش چرخ اقتصاد آن دارد. به طوری که ۷.۱ درصد از کل تولید ناخالص کشور به این بخش تعلق دارد. طبق آخرین آمار وزارت کار آمریکا در سه ماهه دوم ۲۰۱۶ میلادی در سیلیکون ولی بیش از یک میلیون و ۵۰۰ هزار فرصت شغلی ایجاد شده که ۲۵.۷ درصد از این فرصت های شغلی نیز به قسمت خدمات و محصولات نوآوری و اطلاعاتی تعلق دارد. هم اکنون در سیلیکون ولی حدود ۶.۷ میلیون نفر مشغول فعالیت هستند. دستمزد کارکنان این صنعت به طور کلی از بخش های دیگر بالاتر و حدود ۱۰۵ هزار دلار در سال است. همچنین طبق آمار بانک جهانی در سال ۲۰۱۳ میلادی بودجه تحقیق و توسعه آمریکا در سال ۲۰۱۳ میلادی ۴۷۳.۴ میلیارد دلار بود که حدود ۲.۷۴۲ درصد تولید ناخالص داخلی را تشکیل می دهد.
آلمان مهد فناوری از گذشته تا امروز
آلمان یکی از کشورهایی است که سابقه طولانی در حوزه فناوری دارند. صد سال قبل برلین مهد فناوری عصر خود به شمار می رفت. این شهر در آن زمان «الکتروپلیس» نام گرفته بود زیرا دستگاه های الکتریکی مختلفی در این شهر ساخته می شد.
طبق آمار بانک جهانی در سال ۲۰۱۴ میلادی بودجه تحقیق و توسعه این کشور اروپایی ۱۰۹.۴ میلیارد دلار بوده که ۲.۸۶۹ درصد از تولید ناخالص داخلی آن را تشکیل می دهد. همچنین طبق آمار وزارت اقتصاد آلمان در سال ۲۰۱۴ میلادی حدود ۹۶۰ هزار نفر در بخش فناوری اطلاعات، مخابرات و تولید محصولات مصرفی الکترونیکی فعال بودند. جالب آنکه این کشور در حوزه تولید و استفاده از فناوری های سبز پیشرو است، به طوریکه در آمد شرکت های فعال در حوزه فناوری سبز حدود ۲۰۰ میلیارد یورو تخمین زده می شود.

درآمد کلی بخش های متکی بر فناوری در آلمان در سال ۲۰۱۳ میلادی به ۸۰۰ میلیارد یورو رسید

از سوی دیگر آلمان با ثبت ۲۶۵۰۰ حق امتیاز اختراعات ثبت شده در اروپا رتبه نخست را دارد. این درحالی است که شرکت هایی مانند زیمنس، بوش و BASF تا سال ۲۰۰۸ میلادی بیش از ۵ هزار اختراع را ثبت کردند. این حق امتیاز ها به فناوری های نانو و بیو مربوط می شود البته آمریکا و ژاپن بیش از آلمان تعداد بیشتری حق امتیاز اختراع ثبت کرده اند.
درآمد کلی بخش های متکی بر فناوری در آلمان (از جمله محصولات مهندسی مکانیکی و الکترونیکی) در سال ۲۰۱۳ میلادی به ۸۰۰ میلیارد یورو رسید.
درهمین راستا سازمان GTAI (وزارت تجارت و سرمایه گذاری آلمان) یارانه هایی را برای تحقیق و توسعه در شرکت های کوچک و متوسط در حوزه فناوری اختصاص داده است تا به رشد این شرکت ها کمک کند. همچنین دولت این کشور برنامه هایی برای شرکت های نوپا دارد.

ایجاد مناطق توسعه و فناوری در چین
علم و فناوری از دهه ۱۹۹۰تا ۲۰۱۰ میلادی با سرعت زیادی در چین رشد کرد. دولت چین تاکید زیادی روی سرمایه گذاری، اصلاح و وضعیت اجتماعی علم وفناوری به عنوان بخشی بنیادین از توسعه اقتصادی اجتماعی کشورش دارد. در همین راستا آمار بانک بودجه تحقیق و توسعه چین در سال ۲۰۱۵ میلادی ۴۰۹ میلیارد دلار بود که ۲.۱ درصد تولید ناخالص داخلی این کشور را تشکیل می دهد
صنعت فناوری پیشرفته چین طی سال های اخیر رشد قابل توجهی داشته است. به طوری که طبق گزارش سازمان آمار چین تا پایان ۲۰۱۳ میلادی ۲۶۸۹۴ شرکت تولید کننده در حوزه فناوری پیشرفته در چین فعالیت می کردند.
از سوی دیگر تولید محصولاتی با فناوری پیشرفته حدود ۷.۸ درصد از کل محصولات کارخانه ای این شرکت را تشکیل می هد.
بنابراین تعجبی ندارد این صنعت بیش از بقیه بخش ها نیروی انسانی جذب می کند. در سال ۲۰۱۳ میلادی حدود ۱۲.۹۳۷ میلیون نفر در بخش تولیدات کارخانه ای فناوری پیشرفته فعالیت می کردند که نسبت به تعداد کارکنان این بخش در سال ۲۰۰۸ میلادی ۳۶.۹ درصد رشد داشته است.
همچنین درآمد فعالیت های مربوط به این صنعت نیز رشد قابل توجهی داشته است. طبق این گزارش درآمد شرکت های تولید کننده بخش فناوری پیشرفته در سال ۲۰۱۳ میلادی ۱۱۶۰۴.۸۹ میلیارد یوان بوده است.
دولت چین نیز برای گسترش فناوری و نوآوری برنامه های مختلفی ایجاد کرده، مانند برنامه اسپارک(فناوری مناطق حومه نشین)، برنامه تورچ(تجاری سازی فناوری های نوین با ایجاد مناطق High Tech ).
از سوی دیگر با توجه به موفقیت مناطق اقتصادی خاص دولت این کشور مناطق مخصوص اقتصاد و توسعه فناوری ایجاد کرده است. در این مناطق صنایع های-تک ساخته می شود تا سرمایه گذاری خارجی جذب شود. علاوه بر آن با احداث چنین مناطقی صادرات افزایش می یابد و اقتصاد منطقه ای نیز رشد می کند.

بودجه تحقیق و توسعه کره جنوبی دو برابر کشورهای پیشرفته
نوآوری و فناوری عوامل اصلی رشد صادرات کره جنوب و افزایش قدرت اقتصادی آن در دهه گذشته به شمار می روند. این کشور در دهه ۱۹۶۰ میلادی یکی از فقیرترین کشورهای دنیا به شمار می رفت اما در ۲۰۱۴ میلادی سیزدهمین قدرت اقتصادی دنیا شد.

در سال ۲۰۱۳ رییس جمهور کره جنوبی اعلام کرد اقتصاد کشور باید خلاقانه تر باشد و به همین دلیل وزارت جدید علوم، ICT و برنامه ریزی آتی را ایجاد کرد.

این کشور موقعیت خود را مرهون سرمایه گذاری کلان در بخش تحقیق و توسعه است. به طوریکه سهم بودجه تحقیق و توسعه این کشور از تولید ناخالص داخلی دوبرابر کشورهای پیشرفته است. طبق آمار سازمان OECD کره جنوبی در ۲۰۱۴ میلادی ۴.۲۹ درصد از تولید ناخالص داخلی خود را به تحقیق و توسعه اختصاص داده است.
در نتیجه این روند این کشور یکی از نوآورترین اقتصادهای جهان را دارد و در کنار کشورهایی مانند آلمان، سوئد، ژاپن و سوئیس قرار دارد. این کشور در سال های اخیر به دلیل هزینه گسترده در حوزه تحقیق و توسعه در بخش ثبت امتیاز حق اختراع نیز عملکرد قابل توجهی داشته است.
در سال ۲۰۱۳ رییس جمهور وقت این کشور اعلام کرد اقتصاد کره جنوبی باید خلاقانه تر باشد و به همین دلیل وزارت جدید علوم، ICT و برنامه ریزی آتی را ایجاد کرد. در ۲۰۱۴ بودجه این وزارتخانه از مرز ۱۲ میلیارد دلار گذشت که بیش از ۲ میلیارد دلار به طور مستقیم صرف رشد اکوسیستم استارت آپ ها و حذف بسیاری از محدودیت های مربوط به همکاری های مشترک در این بخش بود.
سرمایه گذاری دولت سنگاپور در استارت آپ ها
سنگاپور یکی از قطب های فناوری درآسیا به حساب می آید. دولت این کشور نیز از گسترش فناوری حمایت زیادی می کند. طبق آمار ۲۰۱۴ بانک جهانی، بودجه تحقیق و توسعه این کشور ۱۰ میلیارد دلار است که ۲.۱ درصد از تولید ناخالص داخلی این کشور را تشکیل می دهد.
بنابراین تعجبی ندارد طی ۵ سال منتهی به ۲۰۱۵ میلادی دولت این کشور ۱۶۷ میلیون دلار در استارت آپ هایی مانند Tree Box(در حوزه امنیت موبایل) و iCarClub(اشتراک گذاری خودرو) به صورت یارانه کمک کرده است.
دولت این کشور برای گسترش فناوری و نوآوری برنامه های مختلفی دارد. به عنوان مثال به ازای هر ۱۵ هزار دلاری که کارآفرینان از سرمایه گذاران خارجی جذب می کند، ۸۵ هزار دلار کمک مالی می کند. یا فضای دفتر برای این نوع شرکت ها با اجاره ماهانه ۱.۵۰ دلار به ازای هر مترمربع در اختیار شان قرار می گیرد.
براساس آمار یک تحقیق در دانشگاه ملی سنگاپور، تعداد استارت آپ های سنگاپوری از ۲۲۸۱۹ در ۲۰۰۴ میلادی به ۵۴۹۸۳ واحد در ۲۰۱۴ میلادی رسید. همچنین ایجاد فرصت های شغلی در میان استارت آپ ها نیز از ۱۵۶۵۳۷ شغل در ۲۰۰۴ به ۳۴۵۳۶۷ شغل در ۲۰۱۴ رسید.

درآمد ۲۰ هزار میلیارد تومانی شرکت های دانش بنیان ایرانی
طی سال های اخیر ایران نیز در حوزه فناوری پیشرفتهایی داشته است و شرکت های دانش بنیان مختلفی در آن رشد کرده اند. طبق آمار موجود در سال ۱۳۹۵ میلادی فروش محصولات و خدمات شرکت های دانش بنیان ایرانی به ۲۰ هزار میلیارد تومان رسید. درهمین راستا پیش بینی می شود تا ۱۳۹۸ میلادی(سه سال پس از انتشار این آمار) فروش محصولات و خدمات شرکت های دانش بنیان از مرز ۱۰ هزار میلیارد تومان بگذرد و به ۱۰۰ تا ۲۰۰ هزار میلیارد تومان برسد. جالب آنکه درآمد ۴ استارت آپ ایرانی بالغ بر ۴ هزار میلیارد تومان می شود.
طی سال ۱۳۹۵ همچنین ۲۶ شرکت دانش بنیان به عنوان فعال مجاز اقتصادی شناخته شدند. بنابراین کالاهای این شرکت ها در گمرک در کمترین زمان ممکن ترخیص می شود و از سوی دیگر برای جابه جایی و باربری تخفیف ۵۰ درصدی دریافت می کنند.
علاوه برآن شرکت های دانش بنیان در ایران از معافیت های گمرکی بهره مند شده اند.
از سوی دیگر رئیس صندوق نواوری و شکوفایی اعلام کرده برای تشویق شرکت های دانش بنیان به صادرات، تسهیلاتی با کاهش دو درصدی (از ۱۱ به ۹ درصد) در اختیار آنها قرار می دهد.
برخورداری شرکت های دانش بنیان از تسهیلات گمرکی، ارائه معافیت های گمرکی برای شرکت های دانش بنیان، ایجاد خط اعتباری برای صادرات محصولات دانش بنیان، کاهش نرخ تسهیلات صادرات فناوری برای شرکت های دانش بنیان، برگزاری دوره هایی برای صادرات شرکت های دانش بنیان، افزوده شدن ۵ دستورالعمل برای تسهیل هر چه بیشتر صادرات، افزایش تعداد شرکت های مدیریت صادرات از جمله اقداماتی است که در طی ۴ سال اخیر برای صادرات هر چه بیشتر محصولات فناورانه شرکت های دانش بنیان در پیش گرفته شده است.
باید دید این اقدامات حمایتی و تلاش دانشجویان و محققان تا چه اندازه می تواند ما را در آینده به اهداف اقتصاد دانش بنیان نزدیک کند.
 

[ad_2]

لینک منبع